Życzymy udanych zakupów oraz ... SŁODKICH SNÓW !

Szukaj

REGRES SNU, CZYLI KIEDY DZIECKO ZACZYNA ŹLE SPAĆ

, 22 maj 2019
REGRES SNU, CZYLI KIEDY DZIECKO ZACZYNA ŹLE SPAĆ

Kwestia snu u małych dzieci jest nie tyle problematyczna, co zmienna i niezwykle dynamiczna. Jesteśmy w stanie zaakceptować to, że istnieje potrzeba wypracowania pewnych nawyków, rytuałów i przeprowadzenia swoistego treningu snu. Jednak nawet dzieci, które już śpią dobrze i nie wybudzają się w nocy, mają okresy kryzysowe. Powodów może być wiele, jak chociażby choroba, czy wyjazd na wakacje.

Sytuacje regresu w temacie usypiania dziecka zdarzają się w różnych okresach jego życia. W każdym z tych przypadków powody będą różne. Tym razem przyglądamy się sytuacjom regresu snu u 1,5-rocznego dziecka i 2-latka, analizujemy powody i podajemy efektywne rozwiązania. To w tym czasie najczęściej pojawiają się, pozornie znikąd, problemy ze spaniem.

Regres snu - co to jest?

Regres snu to nic innego, jak nagłe oraz chwilowe pogorszenie jakości snu dziecka, czego skutkiem są częste budzenie się w ciągu nocy i trudności z zasypianiem. Co za tym idzie, maluch niechętnie przesypia wyznaczone drzemki w ciągu dnia. Okres, w którym występuje regres snu, zazwyczaj trwa od kilku dni, do nawet kilku tygodni, po czym niespodziewanie ustępuje. Występowaniu zaburzeń snu towarzyszą także wzmożona płaczliwość, brak apetytu, apatia i przede wszystkim niezwykła chęć bliskości z matką. Dziecko w tym czasie wymaga ciągłego noszenia na rękach.

Dlaczego oraz kiedy występuje regres snu?

Jako rodzic małej pociechy z pewnością zastanawiasz się, skąd bierze się tzw. regres snu i kiedy dokładnie występuje. Nie od dziś wiadomo, że nagłe pogorszenie snu spowodowane jest wejściem dziecka w kolejny etap rozwoju. Maluch odkrywa wówczas nowe umiejętności lub pogłębia już zdobyte.

Pierwszy okres pogorszenia snu może wystąpić już w pierwszych trzech miesiącach życia dziecka. Wtedy sen może być znacznie krótszy oraz przerywany, a maluch może rozpocząć tzw. grymaszenie. Kolejny regres snu pojawi się w okolicach 4 miesiąca, równocześnie ze wzmożoną potrzebą karmienia, a także z nieregularnym wybudzaniem. Następnie pogorszenie snu może wystąpić między 8 a 10 oraz 10 a 12 miesiącem życia, w momencie gdy dziecko rozpoczyna już samodzielnie się przemieszczać.


Należy jednak pamiętać, że każde dziecko jest inne i regresu snu może pojawić się również u maluszków, które ukończyły 18 miesiąc życia, a nawet 2 lata. Najczęściej jest to spowodowane skokami rozwojowymi.

18 miesiąc życia

Życie 1,5-rocznego dziecka to przede wszystkim codzienne poznawanie otaczającego go świata, pierwsze kroki oraz słowa. To także wyznaczone godziny poświęcone na drzemki i określone ramy czasowe snu wieczorowego. Jednak ta piękna, dość wygodna dla rodziców rutyna życia malucha może nagle zostać zaburzona. Przede wszystkim mamy tu na myśli występowanie regresu snu. Wszelkie zaburzenia snu 18-miesięcznego dziecka wiążą się z rozwojem fizycznym oraz psychicznym malucha. Po 18 miesiącach życia dzieje się wiele i to zapewne będzie powodem niespodziewanych kłopotów.

  • lęk separacyjny, który rozpoczyna się już około 8 miesiąca życia.
  • ząbkowanie – jeden z największych koszmarów rodziców, którego w dodatku nie da się uniknąć, ew. załagodzić.
  • rosnące poczucie niezależności – mały człowiek chce udowodnić, że sam podejmuje decyzje i często nie chce słuchać poleceń, chociażby takich, jak decyzja rodzica o udaniu się do łóżka i snu.

Dzieci w 18 miesiącu życia przejawiają już bardzo indywidualne cechy i własne spojrzenie na wiele sytuacji. Często w tym czasie odmawiają udania się na drzemkę w ciągu dnia i robią wszystko, żeby nie zasnąć. Budzą się też w nocy i mają na ten czas wiele pomysłów. Naturalnie deficyty snu dość szybko dadzą o sobie znać, a maluch będzie nieznośny.

śpiące - dziecko - jak - uspić - dziecko - przyczyny - złego - snu - dziecka


Kryzys u 2-latka.

W okresie pomiędzy 19 a 24 miesiącem życia dziecko powinno spać od 10 do 12 godzin, w dzień mieć zaś jedną drzemkę od 1 do 3 godzin. Aby maluch prawidłowo funkcjonował w ciągu dnia, nie powinno się pomijać ani rezygnować z popołudniowej drzemki. Niestety, ale także i na tym etapie życia również jest kilka powodów komplikacji związanych ze spaniem.

  • Czas czuwania jest coraz dłuższy. Z tego powodu wypracowany schemat drzemek i godzin spania staje się coraz bardziej nieaktualny.
  • Ponownie może pojawić się lęk separacyjny. Dziecko boi się nieobecności rodziców i potrzebuje poczucia bezpieczeństwa.
  • Przeniesienie do własnego łóżka i inne duże zmiany w domu, takie jak oczekiwanie na narodziny rodzeństwa, albo trening załatwiania się na nocniku.
  • Koszmary nocne. Zaczynają pojawiać się w tym wieku senne koszmary, w związku z czym dziecko może bać się ciemności, albo potwora pod łóżkiem.

Z pewnością zastanawiasz się teraz, jak skutecznie poradzić sobie z regresem snu u swojego dwulatka. Otóż w tym okresie kluczowe jest, aby wysłuchać jego potrzeb. Jeśli nie chce spać, to po prostu tego nie zrobi. Ma już na tyle rozwiniętą świadomość i zdolność mowy, że zdecydowanie wyrazi swoje zdanie. Jeśli szukasz skutecznego sposobu, ciekawym rozwiązaniem może być zabawa w półmroku przy spokojnej i delikatnej melodii w tle. Warto również poinformować dziecko o porze snu wieczornego około 30 minut wcześniej, gdyż jest ono już na tyle świadome, aby znać podstawowe rytuały m.in. takie jak czytanie książki czy śpiewanie kołysanki przed snem. Z pewnością nie możemy zmuszać dziecka do snu, gdyż nie przyniesie to żadnych, pozytywnych efektów.

    Jak sobie radzić z regresem snu u dziecka?

    Nie ma tu złotego środka, który rozwiązałby wszystkie problemy. Są jednak sposoby, by poradzić sobie z bezsennością (i dziecka, i własną).

    • Po pierwsze – warto pamiętać o tym, że jest to jedynie faza przejściowa. Nadejdzie czas, gdy dziecko będzie przesypiać noc, a usypianie go nie będzie drogą przez mękę.
    • Postaw dziecku wyraźne granice, tak by nie uciekało się do napadów złości, w sytuacji, kiedy powinno się zdrzemnąć, albo pójść spać.
    • Nie zmieniaj gwałtownie planu dnia i snu malucha. Powoli nakieruj go na odpowiednie tory i nie wykonuj zbyt gwałtownych ruchów w tej materii.

    Jak widać, usypianie dziecka nie jest takie ciężkie, jak mogłoby się początkowo wydawać. Najważniejsze, to zorientować się, co jest powodem zaburzeń w spaniu. Dopiero potem należy interweniować.


    Koszyk

    Twój koszyk jest pusty.

    Dokonaj swoich pierwszych zakupów